• Άγραφα  Το σύµπαν του βουνού

    Άγραφα Το σύµπαν του βουνού

    Τα Άγραφα γεννήθηκαν, λέει, από χοντράδια και πέτρες.
    Ναι, δεν έχεις δει τίποτα πιο ορεινό… ∆εσποτικές, µεγαλοπρεπώς
    σµιλεµένες κορυφές, µια αγριάδα που σε γαληνεύει, έρωτας!
    Μια βουνίσια Εδέµ, φτιαγµένη για όσους µπορούν ακόµα να ερωτεύονται…

    Περισσότερα...

  • Μαστοροχώρια Πέτρινες µνήµες

    Μαστοροχώρια Πέτρινες µνήµες

    Πέτρα και θύµηση, χωριό και καφενές.
    Παντού αναρτηµένες παλιές φωτογραφίες: τσιράκια, καλφάδες κι αρχιµάστοροι. Μαθητές µε κοντά
    παντελονάκια, παππούδες, παρέες
    και γλέντια µε κλαρίνα κι άφθονο χορό. Κρατούν
    οι Μαστοροχωρίτες τις µνήµες τους ζωντανές.
    Ταυτότητα βλέπεις η µνήµη, µακριά της
    θα χανόµασταν χωρίς ελπίδα επιστροφής...

    Περισσότερα...

  • Παναγιά  Χοζοβιώτισσα Η καπετάνισσα  της Αµοργού

    Παναγιά Χοζοβιώτισσα Η καπετάνισσα της Αµοργού

    Στην Αµοργό, όταν λένε «µοναστήρι», εννοούν την
    Παναγία τη Χοζοβιώτισσα... ∆ώδεκα αιώνες στέκει εκεί, σφηνωµένο στο βράχο, τόσο δυνατό και παράξενο
    στη θωριά του, που «ασπρολογά σαν δράκου αυγό», όπως λέει η λαϊκή µούσα.

    Περισσότερα...

  • Πάρνηθα Χωρίς προορισµό

    Πάρνηθα Χωρίς προορισµό

    Η Πάρνηθα είναι για εµένα ένα βουνό γεµάτο αναµνήσεις και εικόνες. Από τα παιδικά µου ακόµη χρόνια, θυµάµαι ατέλειωτες βόλτες µες στο καταπράσινο δάσος, παιχνίδι και µια συνεχή προσπάθεια να πλησιάσω τα ελάφια. Από τότε, πέρασαν αρκετά χρόνια. Και είναι όλες αυτές οι αναµνήσεις, µαζί και η τάση που µε διακατέχει να εξερευνήσω κοντινούς στην Αθήνα προορισµούς, αφορµή για µία ακόµη βόλτα στο βουνό...

    Περισσότερα...

  • Πρέσπες Σαν στην άκρη της γης

    Πρέσπες Σαν στην άκρη της γης

    Πολλοί µύθοι πλανιούνται πάνω από τις Πρέσπες.
    Ένας λέει πως κάποτε ένα κορίτσι πήγε να γεµίσει το κανάτι της µε νερό. Το κορίτσι ξέχασε να κλείσει τη βρύση,
    και την επόµενη µέρα οι χωριανοί αντίκρισαν µια µικρή λίµνη στο λιβάδι. Με νερό καθαρό, ρευστό σαν ηλιαχτίδα, κρυσταλλένιο σαν χιόνι…

    Περισσότερα...

  • Βασιλίτσα Γενναιόδωρη  στην οµορφιά

    Βασιλίτσα Γενναιόδωρη στην οµορφιά

    Το λεωφορείο για τα Γρεβενά παίζει Αλεξίου, που τραγουδά τα «Παιδιά της
    Σαµαρίνας». Κόντρα στην ανηµπόρια και τη µιζέρια της καθηµερινότητας, η παρέα αποφασίζει να µοιραστεί αυτοκίνητο και βενζίνη…

    Περισσότερα...

  • Σπάρτη Η πόλη που γεννήθηκα…   …µα που ουδέποτε γνώρισα.

    Σπάρτη Η πόλη που γεννήθηκα… …µα που ουδέποτε γνώρισα.

    Έφυγα από εκεί µόλις λίγων µηνών και βρέθηκα τώρα, να την εξερευνώ µε ανείπωτη περιέργεια.
    Φυσικό δεν είναι να ψαχουλεύεις µέσα σου
    συναισθήµατα και ρίγη καθώς περπατάς, µετά από
    σαράντα χρόνια, στη γειτονιά όπου γεννήθηκες;
    Kι έχοντας και δυο παιδιά που σου ζητάνε να τους πεις...

    Περισσότερα...

  • Μονές Λούσιου  Στα µονοπάτια του Θεού

    Μονές Λούσιου Στα µονοπάτια του Θεού

    «Αν το µάτι της ψυχής είναι κλειστό, δεν µπορείς να δεις το µεγαλείο του Θεού…» Αυτά τα λόγια µάς είπε ο πατέρας Χερουβείµ στις ατέλειωτες κουβέντες που είχαµε µαζί του, τόσο στη Μονή Αιµυαλών όσο και στο µετόχι του, στο βουνό, όπου ζει ολοµόναχος στα 1.200 µ. υψόµετρο. Λόγια που χαράσσονται βαθιά µέσα σου και που εντυπώνονται ακόµα πιο πολύ όταν τα ακούς σε ένα τοπίο τόσο επιβλητικό, όπως είναι η απόκρηµνη χαράδρα του Λούσιου ποταµού στην Πελοπόννησο.

    Περισσότερα...