Ιουν01

Edit #116

Κατηγορία: αντί Επάθλου

Edit #116

Κείμενο - Φωτογραφία: Θάλεια Νουάρου

Μου έλειψαν τα ανοιξιάτικα βράδια με τα παράθυρα τα ανοιχτά κι ο ήχος από το κουτάκι της μπίρας στο απέναντι μπαλκόνι. Τα τιτιβίσματα των πουλιών που δεν έχουν τελειωμό. 

Μαρ22

Edit #115

Κατηγορία: αντί Επάθλου

Edit #115

Κείμενο: Θάλεια Νουάρου - Φωτογραφία: Μάρω Κουρή


Πώς φτάσαµε πάλι ως εδώ; Ο χρόνος κυλά γρήγορα σαν το νερό στ’ αυλάκι... 

Μαρ22

Μια στάση εδώ #115

Κατηγορία: Εικόνες ζωής

Μια στάση εδώ #115

Φωτογραφία: Μάρω Κουρή

Η αγάπη µακροθυµεί, χρηστεύεται, η αγάπη ου ζηλοί, ου περπερεύεται, ου φυσιούται, ουκ ασχηµονεί, ου ζητεί τα εαυτής, ου παροξύνεται, ου λογίζεται το κακόν, ου χαίρει επί τη αδικία, 

Μαρ20

Kώστας Καρυωτάκης Ωραία µέρα να πεθάνει κανείς στην Πρέβεζα

Κατηγορία: Αναδρομές

Kώστας Καρυωτάκης Ωραία µέρα να πεθάνει  κανείς στην Πρέβεζα

Κείμενο: Νίνα Κουλετάκη

Απρίλη του 1979 έφτασα στην Πρέβεζα για πρώτη φορά. Νύχτα, µε βροχή. Έρηµοι δρόµοι, σπίτια µε φώτα σβηστά. Με το ζόρι βρήκαµε ένα ξενοδοχείο ανοιχτό, από αυτά τα παρακµιακά, µε τον νιπτήρα µέσα στο υπνοδωµάτιο και το µπάνιο κοινόχρηστο για όλο τον όροφο. «Κατανοώ απόλυτα γιατί αυτοκτόνησε ο Καρυωτάκης εδώ», είπα στη συντροφιά µου. Θα περνούσαν πολλά χρόνια µέχρι να καταλάβω πόσο λάθος είχα...

 

Ιαν04

Μια Στάση Εδώ #114

Κατηγορία: Εικόνες ζωής

Μια Στάση Εδώ #114

Φωτογραφία: Θάλεια Νουάρου

Όλα περνούν κι όλα µένουν, αλλά δικό µας είναι να περνάµε

Ιαν04

Edit #114

Κατηγορία: αντί Επάθλου

Edit #114

Κείμενο - Φωτογραφία: Θάλεια Νουάρου

Ποτέ µου δεν συµπάθησα την Ιστορία µε τον τρόπο που µας διδάχθηκε. Στεγνά, επιφανειακά, χωρίς εµβάθυνση και κριτική σκέψη. Νιώθω τυχερή που κατάφερα να αγαπήσω την Ιστορία αργότερα, µέσα από τις αφηγήσεις των ανθρώπων που τη βίωσαν. 

Ιαν04

Τα φαντάσματα του Θεόδωρου Παπαγιάννη

Κατηγορία: Ψιλά Γράμματα

Τα φαντάσματα του Θεόδωρου Παπαγιάννη

Επιμέλεια: Θάλεια Νουάρου

Μάζεψα τ΄ αποκαΐδια με πόνο ψυχής από το καμένο Πολυτεχνείο κι έστησα σκιάχτρα να ξορκίσω τα κακά που πληθαίνουν γύρω μου. Φαντάσματα που τρομοκρατούν τα όνειρά μου κι αγριεύουν τον ύπνο μου. 

Ιαν04

Τα µουσεία, οι άλλοι κι εγώ

Κατηγορία: Αναδρομές

Τα µουσεία,  οι άλλοι κι εγώ

Κείμενο: Νίνα Κουλετάκη

Έχω ταξιδέψει πολύ. Πολύ περισσότερο από τον µέσο Έλληνα, για τον οποίο τα ταξίδια δεν αποτελούν κοµµάτι συνυφασµένο µε τη δουλειά του αλλά, αποκλειστικά και µόνο, τρόπο ψυχαγωγίας. Λατρεύω τα ταξίδια και είναι από τα ελάχιστα πράγµατα που ζηλεύω στη ζωή µου.

Οκτ09

Edit #112

Κατηγορία: αντί Επάθλου

Edit #112

Κείμενο: Θάλεια Νουάρου

Ευτυχισµένοι όσοι σαν τον Οδυσσέα ξεκινούν για ταξίδια µακρινά.
Μ’ αυτή τη σκέψη ξεκίνησα το ταξίδι µου για τη Νίσυρο. Ήταν ένα µακρινό ταξίδι. Από κείνα που ξεπερνούν τις µεγάλες προσδοκίες σου, σε ξυπνούν από τον λήθαργο της πόλης. Μίλια µακριά από την αισθητική του τσιµέντου, την… e-οχλαγωγία, τη γενικότερη παράνοια. Που αφυπνίζουν την οµορφιά µέσα σου και αυτή καθρεπτίζεται παντού. Από τα ταξίδια που δεν θες να επιστρέψεις.

 

Οκτ09

Αναμνήσεις από την Κούβα - Στα μπαρ της Αβάνας

Κατηγορία: Αναδρομές

Αναμνήσεις από την Κούβα - Στα μπαρ της Αβάνας

Κείμενο: Νίνα Κουλετάκη

Πίσω από τον μπάρμαν δεσπόζει ένα «αυτόγραφο» του Έρνεστ Χέμινγουεϊ, ο οποίος φέρεται να έχει δηλώσει ευθαρσώς: «Το μοχίτο μου στο La Bodeguita και το νταϊκίρι μου στο El Floridita»...

Οκτ09

Μια Στάση Εδώ #113

Κατηγορία: Εικόνες ζωής

Μια Στάση Εδώ #113

Φωτογραφία: Justin Hofman - Wildlife Photographer of the year

Aν ξαφνικά κάθε άνθρωπος εξαφανιστεί από τη Γη, 50 εκατοµµύρια χρόνια µετά, το µόνο ίχνος ολόκληρης της ανθρώπινης ύπαρξης θα είναι τα πλαστικά µπουκάλια και κοµµάτια από σπασµένα γυαλιά. 

Οκτ09

Edit #113

Κατηγορία: αντί Επάθλου

Edit #113

Κείμενο - Φωτογραφία: Θάλεια Νουάρου

Ακόµη ένας Σεπτέµβρης που λέω πως επέστρεψα. Βαθιές ανάσες, οικεία πρόσωπα, αγαπηµένοι τόποι, καινούργιες αναµνήσεις, γέµισαν οι µπαταρίες...

 

Οκτ09

Βίνσεντ βαν Γκογκ «Η λύπη θα διαρκέσει για πάντα»1

Κατηγορία: Αναδρομές

 Βίνσεντ βαν Γκογκ «Η λύπη θα διαρκέσει για πάντα»1

Κείμενο: Νίνα Κουλετάκη

Άνοιξε τα µάτια του. Ο ήλιος του Ιούλη έλουζε το µικρό του δωµάτιο στην Πανσιόν Ravoux. Το στήθος του έκαιγε. Ο Theo πλησίασε στα χείλη του ένα ποτήρι δροσερό νερό. Προσπάθησε να πιει. Αδύνατον. Έγειρε το κεφάλι ξανά στα µαξιλάρια και έκλεισε τα µάτια.

 

Σεπ21

Μια στάση εδώ #112

Κατηγορία: Εικόνες ζωής

Μια στάση εδώ #112

Κείμενο - Φωτογραφία: Θάλεια Νουάρου

"Η ομορφιά είναι στα μάτια εκείνου που τη βλέπει..."

Η Νισυριά κ. Ασπασία, γεννημένη τον Οκτώβρη του 1919

 

Μαϊ24

Μια στάση εδώ

Κατηγορία: Ανθρώπων Έργα

Μια στάση εδώ
Κείμενο - Φωτογραφία: Αλεξία Τούλιου

ΤΗΝ ΑΝΟΙΞΗ δεν τη βρήκα τόσο στους αγρούς ή έστω σ’ έναν Μποτιτσέλι όσο σε µια µικρή Βαϊφόρο κόκκινη. Έτσι και µια µέρα, τη θάλασσα την ένιωσα κοιτάζοντας µια κεφαλή ∆ιός. Όταν ανακαλύψουµε τις µυστικές σχέσεις των εννοιών και τις περπατήσουµε σε βάθος θα βγούµε σ’ ένα άλλου είδους ξέφωτο, που είναι η Ποίηση. Και η Ποίηση πάντοτε είναι µία, όπως ένας είναι ο ουρανός. Το ζήτηµα είναι από πού βλέπει κανείς τον ουρανό. Εγώ τον έχω δει από καταµεσίς της θάλασσας. Οδυσσέας Ελύτης, Μικρός Ναυτίλος, Είσοδος - Μυρίσαι το άριστον (ΙV)
<<  1 [23 4 5  >>