Νοε08

Έναν ήρωα μου ζητάς…

Κρέμεται στα χείλη όλων μας, τραντάζει το μυαλό μας,
σφίγγει την καρδιά μας, βουρκώνει το βλέμμα μας, πυργώνει τον πόθο,
το παράπονο, την απορία μας…
«Ένας ήρωας, ένα παλικάρι δεν θα βρεθεί να μας σώσει;;»…

κείμενο: Ελένη Α. Παπαδοπούλου

Κρέμεται στα χείλη όλων μας, τραντάζει το μυαλό μας,
σφίγγει την καρδιά μας, βουρκώνει το βλέμμα μας, πυργώνει τον πόθο,
το παράπονο, την απορία μας…
«Ένας ήρωας, ένα παλικάρι δεν θα βρεθεί να μας σώσει;;»…
Και στο στρατόπεδο του εχθρού, λυτοί, δεμένοι και παρατρεχάμενοι,
γραφιάδες δειλοί και ανιστόρητοι, έχουν βαλθεί να μας πείσουν
πως οι ήρωες δεν υπάρχουν πια….
Καλό το τέχνασμα αλλά ο νόμος της ιστορικής ανάγκης θα τους διαψεύσει…
Κλείστε τ’ αυτιά στις σειρήνες τους…
Ακούστε μόνο το τραγούδι της ψυχής σας και της ιστορίας το δίδαγμα…
Οι ήρωες υπήρχαν και πάντα θα υπάρχουν…
Είναι ήδη ανάμεσά μας… Εμφανίζονται πάντα και νομοτελειακά σε συγκυρίες σαν την σημερινή. Μέσα απ’ την εθνική οργή και το θυμό για το άδικο, προβάλλουν τα απροσκύνητα αναστήματα… Από τις στάχτες της ανεμελιάς
και της αδράνειας, ποτισμένος με το δάκρυ μας θα ανθίσει
ο φιλότιμος σπόρος… Από τα σπλάχνα μας…
Και πιστεύω αμετακίνητα ότι είναι κοντά η ώρα
που θα δούμε τα πρόσωπά τους και θα μάθουμε το όνομά τους…
Αρκεί να μην παραδοθούμε…
Να μην επιτρέψουμε στη θλίψη και την προπαγάνδα τους να μας αφοπλίσει.

Ζυγώνει η 25η Μαρτίου και θα ξεδιπλωθούν στα σπιτικά μας τα λάβαρά της…
Και στις αρχές του Απρίλη θα βογκήξουν οι αγέρηδες για τις ηρωικές ψυχές του Μεσολογγίου…
Η Αιγιάλεια, το Άργος, το Γεράκι θα ντυθούν τα λαμπριάτικα…

Ιδανική εποχή για ήρωες…

Με τα λόγια του Ελύτη θα σου ευχηθώ καλή αντάμωση
στα ταμπούρια της ανάστασης:

Με πέλεκι βαρύ τη χτυπούν, με σκαρπέλο σκληρό την τρυπούν,
με καλέμι πικρό τη χαράζουν, την πέτρα μου.
Κι όσο τρώγει την ύλη ο καιρός, τόσο βγαίνει πιο καθαρός
ο χρησμός απ’ την όψη μου:
ΤΗΝ ΟΡΓΗ ΤΩΝ ΝΕΚΡΩΝ ΝΑ ΦΟΒΑΣΤΕ
ΚΑΙ ΤΩΝ ΒΡΑΧΩΝ Τ’ ΑΓΑΛΜΑΤΑ