Αχαΐα

Απρόσμενη Αιγιάλεια, στης Ελίκης  την ανέμη τυλιγμένη

Απρόσμενη Αιγιάλεια, στης Ελίκης την ανέμη τυλιγμένη

Την δροσίζουν 7 ιστορικά ποτάμια, 55 χιλιόμετρα ακτογραμμής, μια λίμνη ζηλεμένη και το αθάνατο νερό της Στύγας... Τα ορεινά της, κατάφυτα και θρυλικά οχυρά που αναχαιτίζουν τους καυτούς νοτιάδες... Κοιτίδα του μονάκριβου ροδίτη και της διάσημης σταφίδας, σπαρμένη με πέτρινα αρχοντικά και αρχαίους γρίφους, μαγεύει τον πλανήτη με τα μυστήρια της χαμένης Ελίκης. Μια αινιγματική αριστοκράτισσα... Μια εκλεκτή ερωμένη του Μικρού Βοριά...

Κυρκαλαίικο Λαγκάδι το άγνωστο φαράγγι της Βιλιβίνας

Κυρκαλαίικο Λαγκάδι το άγνωστο φαράγγι της Βιλιβίνας

Κρυμμένη ανάμεσα στα βουνά, μακριά από οδικούς άξονες
και μέχρι πρόσφατα χωρίς ασφαλτοστρωμένο δρόμο, η Βιλιβίνα,
είναι ένα χωριό άγνωστο στους πιο πολλούς.
Το πανέμορφο, φαράγγι της, ήταν κι αυτό μέχρι πρόσφατα κρυφό...

Φτέρη - Βλασία Στην άγνωστη ορεινή Αχαΐα

Φτέρη - Βλασία Στην άγνωστη ορεινή Αχαΐα


Πώς µπορεί κανείς να εκτιµήσει το φθινόπωρο αν δεν του ταιριάξει µια βόλτα στα ορεινά; Σε τόπους που άθελά του γίνονται κοµµάτι της µετάβασης, καθώς η φύση γενναιόδωρα αποκαλύπτει στην παλέτα της όλη την οµορφιά της φθοράς. Σε χωριά και κατοίκους που κάποτε θυσιάστηκαν για την ελευθερία της χώρας...

Πάτρα Καρνάβαλου και Καραγκιόζη γωνία

Πάτρα Καρνάβαλου και Καραγκιόζη γωνία

Θυμάμαι ένα μελαχρινό κοριτσάκι να κατεβαίνει με δρασκελιές τη μαρμάρινη σκάλα του σπιτιού της για να βρεθεί ξανά και ξανά στην παιδική χαρά, εκεί στη μεγάλη πλατεία, στα Ψηλαλώνια, δυο λεπτά δρόμος. Γυναίκα πια, θα ανέβω πάλι στην ξύλινη κούνια. Με τα μάτια κλειστά θα αναπολήσω εικόνες που χαράχτηκαν στην παιδική μου ψυχή.
Θα αναζητήσω μυρωδιές από ολάνθιστες αυλές και με το σιγανό λίκνισμά μου θα καλοδεχτώ στο πρόσωπό μου την πνοή όσων χάθηκαν για πάντα.
Λίγο να γλυκάνω την καρδιά πριν σας παρουσιάσω τον δικό μου τόπο, την Πάτρα.

 

Φαράγγι Βουραϊκού - Εκεί που ο άνθρωπος νίκησε τη φύση

Φαράγγι Βουραϊκού - Εκεί που ο άνθρωπος νίκησε τη φύση

Βράδυ Κυριακής. Στην Αθήνα η υγρασία και η ζέστη αρχίζουν τις πρώτες παρουσίες τους, δείγμα για το καλοκαίρι που έρχεται. Κάνω εικόνα εμένα πάνω στη σανίδα του σερφ σε κάποιο αιγαιοπελαγίτικο νησί, να δροσίζομαι, παλεύοντας να δαμάσω τα κύματα.

Βουτιά στο µπλε φαράγγι

Βουτιά στο µπλε φαράγγι

Ξαπλωµένη στο χώµα χορταίνω τις αισθήσεις µε παρών. Η µυρωδιά των ηλιοκαµένων πευκοβελόνων, το θρόισµα του ανέµου στα φύλλα του νεαρού πλάτανου, που δωρίζει άπλετη σκιά, το µεταξένιο χάδι µες την σµαραγδένια λίµνη Τσιβλού κι η σφιχταγκαλιά των ελάτων ολόγυρά µου είναι η τελειότητα της στιγµής, που µεταµορφώνεται σε αιωνιότητα. Μόνο ευγνωµοσύνη µπορεί να νιώσει κανείς.