Bουτιά στον βυθό των Κυθήρων
5.0/5 rating 1 vote
Κείμενο: Μάρω Κουρή - Φωτογραφίες: Ευάγγελος Τσιγαρίδας, Μάρω Κουρή, Γιώργος Λαμπόγλου

Μίλια προτού φθάσω, η ενέργεια των Κυθήρων διαχέεται στο πέλαγος και µε καλωσορίζει στα ανοιχτά του. Την αποδέχοµαι φωτογραφίζοντας.

«Έχει µια απίστευτη δυναµική ο τόπος», συνεχίζει ο Γιώργος. "Με «πιάνει" κάθε φορά που µπαίνω στο λιµάνι. Παίρνω µια βαθιά ανάσα και το αισθάνοµαι σπίτι µου. Γι’ αυτό άνοιξα εδώ τη σχολή».

Καθώς αποµακρυνόµαστε από το λιµάνι, ανεβαίνοντας το βουνό, το «Ιονίς» αφήνει πίσω του φωσφορίζοντα απόνερα στην πορεία του για Αντικύθηρα και Κίσαµο Κρήτης. Άγονη γραµµή. Φεγγοβολάει µέσα στη σκοτεινή θάλασσα και µένω µε τον πόθο της φωτογράφισης, σκεπτόµενη, πως κάποιες εικόνες δεν φωτογραφίζονται και παραµένουν ανεκπλήρωτοι πόθοι. Σαν κάποιους έρωτες…

«Το λιµάνι είναι νησί. Το ∆ιακόφτι», λέει ο Γιώργος για να «σπάσει» την ηρεµία µέσα στο τζιπ. Ένα ναυάγιο κάνει την εµφάνισή του. «Ήταν το Nordland, πλοίο εµπορικό. Μέθυσε για τα καλά το πλήρωµα εκείνο το βράδυ – λένε οι φήµες – κι έπεσε πάνω στον ύφαλο. Την επόµενη µέρα δέχτηκαν να βγουν από το σκαρί κι ας τους παρακαλούσαν οι διασώστες όλη τη νύχτα». Γέλια. «Τώρα είναι ατραξιόν µε πολύ ζωή τριγύρω, πλήθος ψαριών και περιζήτητο για τους δύτες». Πρόσφατα µάλιστα, µετά από επίµονο αίτηµα του ∆ηµάρχου Κυθήρων, κ. Χαρχαλάκη, που ‘χε στο πλάι του και τους επαγγελµατίες του τόπου, η ιδιοκτήτρια εταιρία δέχτηκε τελικά, το πλοίο να µην αποµακρυνθεί και αντ’ αυτού να δηµιουργηθεί εδώ ένα διεθνές καταδυτικό πάρκο.

Ο Γιώργος µοιάζει µε δελφίνο. Αρχικά, «δόθηκε» στην ιστιοπλοΐα, αφού µέχρι το 2006 επιτρεπόταν να βουτήξεις µόνο ως µέλος οργανωµένου καταδυτικού κέντρου και µόνο σε ελάχιστα µέρη. «Είµαι πολύ ελεύθερος άνθρωπος», εξοµολογείται. Το 2007, που «άλλαξε» ο νόµος, ξεκίνησα µαθήµατα. Το πρώτο δίπλωµα «βγαίνει» σε 4 µέρες και βουτάς µέχρι τα 18 µέτρα. Μάζεψα βουτιές, που είναι τόσο σηµαντικό όσο και το δίπλωµα. Για το δεύτερο δίπλωµα βουτάµε µέχρι τα 30 µέτρα. Στη σχολή µου, προσφέρω τρία πράγµατα, όπως τα περισσότερα καταδυτικά κέντρα: ∆ίνουµε την ευκαιρία σε έναν άπειρο (σαν εµένα) να βιώσει την εµπειρία της βουτιά...

Πριν προλάβει καλά καλά να µου την περιγράψει, έχω φορέσει µε δειλές κινήσεις τη στολή του δύτη, έχουµε σαλπάρει µε το φουσκωτό, αλλά πριν από όλα, έχω µάθει τα βασικά: θεωρητικά και πρακτικές.

Μπαίνουµε σε µια σπηλιά µε τιρκουάζ νερά µέσα στη βραχονησίδα της Χύτρας. Αισθάνοµαι, σαν να εκπληρώνω το κοριτσίστικο όνειρο, που είχα, όταν είδα τη «Γαλάζια Λίµνη» µε την Μπρουκ Σιλντς. Στο µπλε κοµµάτι του ουρανού, ανάµεσα στα βράχια, πετάνε τα γεράκια της Ελεονόρας (Βασίλισσα της Ισπανίας), που έρχονται από τη Μαδαγασκάρη, για να γεννήσουν. Στο τέλος αυτής της σπηλιάς υπάρχει ένα καταφύγιο για φώκιες. Μα ο δάσκαλος έχει άλλα στο πρόγραµµα… Μου φορά µία ζώνη µε βαρίδια, µάσκα και αναπνευστήρα, δεύτερο αναπνευστήρα, µανόµετρο (που δείχνει την πίεση, αλλά έµµεσα δείχνει πόσο αέρα έχει ακόµη η φιάλη µου, που όµως δεν το βλέπω, αφού είµαι χωρίς τα γυαλιά µου) και φυσικά τη φιάλη που έχει µέσα αέρα και «όχι οξυγόνο, όπως γράφουν λανθασµένα οι συνάδελφοί σου», µε µαλώνει. Νιώθω την αδρεναλίνη να ανεβαίνει, ψέµατα δε λέω, όταν ο δάσκαλος µου ζητά να πέσω στον βυθό σε βουτιά αλά Κουστό. Κι εγώ, που µε ήξερα για γοργόνα των βυθών και έκανα µακροβούτια, προσπερνώντας τους φίλους µου, τώρα µε όλον αυτόν τον εξοπλισµό πάνω µου, παίρνω ανάσες, ξανά και ξανά αλλά… που να βουτήξω; Κι αν όλα αυτά τα βάρη µε πάνε κάτω; η αρνητική σκεπτοµορφή µε καταλαµβάνει. Μέχρι που ο δάσκαλος ξεστοµίζει τη µαγική λέξη «εµπιστεύσου µέ». Βούτηξα µε µία τούµπα και χάθηκα στην πιο όµορφη εµπειρία της ζωής µου - µετά τις γέννες των παιδιών µου. Τι µαγεία υπάρχει µες την αγκαλιά του Αιγαίου, Θεέ µου.

Στην αρχή, ο δάσκαλος µε είχε από κοντά, «σπαστικός», µε νοήµατα εξέταζε κατά πόσο είχα µάθει τη θεωρία, που µου έκανε πρωτύτερα. Να, όµως που ήµουν καλή και ήξερα πως να αντιδράσω, αν βγει ο αναπνευστήρας, η µάσκα, πως να αποφύγω το βούλωµα των αυτιών, δηλαδή την εξίσωση των αεροφόρων χώρων. Σπουδαίος και αγαπητός δάσκαλος, µε το χιούµορ του εµπνέει εµπιστοσύνη. Στα νοήµατα του, µου «λέει»: «µπράβο», «µπορείς»!

Αφού εξερευνήσαµε τον βυθό, άρχισα να παίζω µε τη βαρύτητα, να αιωρούµαι, να αφήνω τον εαυτό µου ελεύθερο... στην αρχή µε αντίσταση κι ολοένα µία ηρεµία µε καταλάµβανε.

Όταν σκαρφάλωσα στη βάρκα, έµεινα για ώρα µε τη µάσκα, αναζητώντας αυτήν τη συντονισµένη µε τον ρυθµό της αναπνοής µου γαλήνη, να παραµείνει. Όταν έβγαλα τον αναπνευστήρα, έµεινα στην αφωνία για τον ίδιο λόγο. Μου φάνηκαν ξαφνικά όλα τόσο ασήµαντα!

Τι άλλο να γράψω, έπειτα από αυτήν την κατάθεση ψυχής; Θα σας µεταφέρω στις σελίδες του ηµερολογίου µου: Απολαµβάνουµε µια βραδινή βουτιά στο θαλασσινό νερό της φωτισµένης πισίνας του ξενοδοχείου «Εl sol», αγναντεύοντας το πέλαγος, τα φεγγαρολουσµένα σπίτια και το ενετικό κάστρο της Χώρας, γαντζωµένα στον γκρεµό.

Μπαίνουµε στο κάστρο. Οπλοβολεία και ερείπια του ανθρώπινου είδους που του αρέσει να παίζει µε τον θάνατο. Θέα σαγηνευτική. Η συναυλία των τριζονιών διακόπτεται από τη µακρινή φωνή ενός παιδιού από το χωριό: «τι φαΐ έχουµε µπαµπά;». Συνεχίζω να µένω στη νηνεµία του βυθού, ξεκουράζοντας­ το µυαλό. Στα σοκάκια, φυτρώνουν γεµάτες χάρη οι κάπαρες, ολάνθιστες, ανάµεσα στους τενεκέδες µε τα µεσογειακά βότανα, τις µαντζουράνες και τις λεβάντες.

Ο Τσιριγώτης Χρήστος Γεωργήλας, ιδιοκτήτης του µικροσκοπικού, ολοζώντανου µπαρ «Εl Mercato», µας καλεί για ποτό. Στο πεζούλι, κοριτσόπουλα και νέοι ρεµβάζουν στον ατόφιο σιρόκο, που λυσσοµανάει, ερχόµενος από τη Λιβύη. Μια παρέα µόλις ολοκλήρωσε βουτιές στο ναυάγιο και µοιραζόµαστε εµπειρίες. «Έρευνες έδειξαν, ότι ο αριθµός των ατυχηµάτων που συµβαίνουν στην κατάδυση, είναι ίδιος µε αυτόν που συµβαίνει στο τζόκινγκ», λένε. Εκείνο το βράδυ έµαθα και για τον αξέχαστο τόπο που πρωτοβούτηξα. Η ναυτική της ονοµασία είναι «Αυγό», αλλά όλοι τη λένε Χύτρα, διότι, όταν αλλάζει ο καιρός από βοριά σε δυτικό, τον πουνέντε, κι ενώ η θάλασσα και ο ουρανός είναι καθαρός, πάνω από τη βραχονησίδα βγαίνει ένα συννεφάκι και φαίνεται σαν να βγαίνει ατµός από τη Χύτρα.

Στα απόκρηµνα της βράχια σκαρφαλώνουν οι «Ινδιάνοι», όπως τους αποκαλεί ο Γιώργος, οι πιο έµπειροι, ντόπιοι αναρριχητές, σκληροτράχηλοι και µοναχικοί, ανεβαίνουν µε σχοινί µέσα σε µια µέρα του Ιουνίου, για να κόψουν το ολόχρυσο άνθος “Σεµπρεβίβα”. Με τα τσουβάλια το κατεβάζουν, για να το µεταπουλήσουν και να κερδίσουν τα προς το ζην. Οι µοναδικοί τρόποι, για να επισκεφτείς την Χύτρα,

είναι µε δικό σου σκάφος ή µε τον Καπετάν Σπύρο και το σκάφος του «Αλέξανδρος» ή φυσικά για κατάδυση µε τον Γιώργο, που είναι η καλύτερη πρόταση.

Το επόµενο πρωί µας βρίσκει στα παραλιακά καφενεδάκια του Καψαλίου µε ραβανί σοροπιαστό, καρυδόπιτα και ελληνικό καφέ πλάι στο κύµα. Ελλάδα! Οι πεταλούδες της παραλίας φλερτάρουν ανεξέλεγκτα. Είναι η µέρα των... ελαιοχρωµατιστών. Σήµερα όλοι βάφουν, ετοιµάζοντας το χωριό για τους επισκέπτες. Στο τέλος της παραλίας, ελκυστική µοιάζει η ταµπέλα: «Θράψαλα γεµιστά, µακαρονάδα του ψαρά, κακαβιά, κρεµµυδοντολµάδες Κυθήρων…». Βόλτα µέχρι τον φάρο και βουτιά στον κατακάθαρο βυθό. Μοναχικότητα. Νοητή ανάβαση στην πλαγιά του λόφου πάνω από τη λωρίδα των σπιτιών, την καταπράσινη από φοίνικες, πεύκα και µουριές.

Αφήνοµαι να αποφασίσει το σύµπαν για το τι θα κάνω µετά. Αυτό άλλωστε θα πει «διακοπές»! Μετά από χρόνια δοκιµάζω ξανά το οτοστόπ, για να κατέβω από τη Χώρα στο Καψάλι. Το πας και µε τα πόδια. Άλλωστε σε κάθε στροφή µπορείς να ξαποστάσεις σε κιόσκια µε παγκάκια (παλιές δωρεές Τσιριγωτών που µετανάστευσαν στην Αυστραλία). Ένα ζευγάρι που πήγαινε στον ίδιο προορισµό,

στο καφέ-εστιατόριο «Χρυσόψαρο» στο Καψάλι, θα µε πάρει µαζί του. Πλησιάζοντας, µοσχοβολάνε οι µυρωδιές από τα µαγειρία! Κρεµµυδοκεφτέδες Κυθήρων, τεριάκι γιαπωνέζικο, λιβανέζικο φαλάφελ και µεξικάνικο τσίλι µπέργκερ, δίπλα στις ξαπλώστρες, µε θέα τη θάλασσα, και το φεγγάρι πάνω µας να παίζει κρυφτό στο κάστρο. Ο ιδιοκτήτης ∆ηµήτρης Μπαλτζής έφυγε από τη Βέροια πριν δέκα χρόνια. «Το νησί µε φωνάζει, είπα, όταν είδα µια αγγελία για εργασία εδώ». Έµεινα για εφτά συνεχόµενα χρόνια, έβγαλα το λύκειο –  στα 35 µου –  που το είχα παρατήσει. Ύστερα, δοκιµάστηκα τους χειµώνες στις κουζίνες της Ευρώπης και ένα καλοκαίρι πήρα αυτό το ταβερνείο από µία φίλη, και το έκανα mainstream µαγειρείο. Με σερβίρει ένα θεσπέσιο πιάτο µε «σκιουφιχτά» ή χειροποίητα σπαγγέτι µε φέτα, µπρόκολο, ρίγανη, µανιτάρι, φρέσκο πιπέρι και ροζέ κρασί. Μεγάλη ποικιλία της flexitarian κουζίνας – για τους ηµι-φυτοφάγους.

Ένα µικρό φουσκωτό µε τρία άτοµα φεύγει στα ανοιχτά. Ζηλεύω... Επιστρέφοντας στο λιµάνι σταµατάµε στον Μυλοπόταµο, να συναντήσω µια παλιά φίλη. Η Ιταλοβρεταννίδα βοτανολόγος Σάρα Σκόπσι µένει στο νησί κοντά 20 χρόνια µε τον σύζυγο της Κύρο Τζάνε, δάσκαλο άι-κίντο και γιόγκα και τα δυο τους παιδιά. Στο εργαστήριο της, «Ηλίανθος», φτιάχνει καλλυντικά από βότανα µε γνώσεις και αγάπη. Ιάµατα, σαν τους καταρράκτες του τόπου και τις λιχουδιές στην ταβέρνα κάτω από τον πλάτανο, δίπλα στα τρεχούµενα νερά.

Θα ήταν καλό να εξισωνόµαστε µε το τι θέλουµε να κάνουµε στη ζωή µας και στην καθηµερινότητα µας. Είναι το µάθηµα µου, καθώς επανέρχοµαι από τη µέθη του βυθού. Αυτού του µεγάλου σχολείου.

 

Προδιαγραφές

  • Πληροφορίες:

    info's

    Για τη µοναδική εµπειρία κατάδυσης µε τον Γιώργο Λαµπόγλου και την οµάδα του Kythera Dive Center στο Καψάλι, τηλ.: 27360 37400, www.kytheradive.gr. Για περιήγηση στα µονοπάτια του νησιού απευθυνθείτε στους ανθρώπους του Kythera Hiking, www.kytherahiking.com. Το ταξιδιωτικό γραφείο Kithira Travel στη Χώρα παρέχει πλήθος υπηρεσιών, καλύπτοντας τις ανάγκες κάθε ταξιδιώτη, τηλ. 27360 31390, www.kithiratravel.gr.

    ∆ιαµονή

    Το El sol στο Καψάλι προσφέρει εξαιρετικής αισθητικής στούντιο µε πανοραµική θέα της θάλασσας και του Κάστρου, τηλ.: 27360 31629, www.elsolhotel.gr. Το Απλυνόρι στα Μητάτα είναι ένα υπέροχο αρχοντικό µε διακόσµηση άλλης εποχής και καταπληκτική θέα, τηλ. 27360 33010. www.aplynori.gr. Το Avlemonas Bay Sea Houses, στον οµώνυµο κόλπο, προσφέρει διαµερίσµατα µε θέα τη θάλασσα, τηλ. 27360 34015. Στην άκρη του Αβλέμωνα, τα διαµερίσµατα «Η Μαργιαννή» υπόσχονται αξέχαστη διαµονή, τηλ. 27360 33316, www.maryianni.gr. Στην Αγία Πελαγία, τα Filoxenia Apartments προσφέρουν πολυτέλεια και χαλάρωση, 150 µ. από την παραλία, τηλ. 27360 33100, www.filoxenia-apartments.gr, και το νεόδµητο Ίριδα άπλετη θέα στη θάλασσα, τηλ. 27360 34273,

    www.kythera-irida.gr.

    Φαγητό

    Το Χρυσόψαρο στο Καψάλι µας καλεί για καφέ και φαγητό από το πρωί ως το βράδυ με «ταξιδιάρικο» µενού και ντελικάτες γεύσεις, τηλ.: 27360 31032. Στη Χώρα, το καφενείο Βεγγέρα προσφέρει καφέ, πρωινό, γλυκά και ντόπιους µεζέδες κάτω από τις µουριές, τηλ. 27360 31446. Τσιριγώτικη κουζίνα µε φρέσκο ψάρι στην Σκάνδεια στην Παλαιόπολη, τηλ. 27360 33700. Ο Σωτήρης στον Αβλέµονα ειδικεύεται στο φρέσκο ψάρι και τα θαλασσινά µε σπεσιαλιτέ την αστακοµακαρονάδα και την κακαβιά, τηλ. 27360 33722. Σπιτικό φαγητό και καφές όλη µέρα, στο Μπότζιο, τηλ. 6932 303299. Στην αµµουδιά της Αγίας Πελαγίας θα απολαύσετε µπάνιο και φαγητό την ταβέρνα Ο Παρασκευάς, τηλ. 6942409119. Για πίτσα, µακαρονάδες (και όχι µόνο) κάντε µια στάση στον Τοξότη στο Λιβάδι, τηλ. 27360 31781, και στο Pizza-Pasta-Cafe στο Βίτσιο, τηλ. 27360 31037. Στον Ποταμό γευστικά πιάτα θα απολαύσετε στον Πανάρετο, τηλ. 27360 34290 και παραδοσιακά µεζεδάκια στη Σελάνα, στην πλατεία, τηλ. 27360 33997. Καφέ και μεζέδες στον Πλάτανο στην πλατεία του Μυλοπόταµου, κάτω απ' το πλατάνι, τηλ.: 27360 33397.

    Παραδοσιακά προϊόντα & Αγορές

    Αξίζει να δοκιµάσετε το µέλι από τους ντόπιους παραγωγούς του Αγροτικού Μελισσοκοµικού Συνεταιρισµού Κυθήρων, τηλ.: 27360 34370. Παραδοσιακά προϊόντα Κυθήρων θα βρείτε στη Μαριάνθη στον Ποταµό, τηλ. 27360 33505. Μην ξεχάσετε να πάρετε µαζί σας τα ξακουστά παξιµάδια λαδιού του αρτοποιείου Κορωναίου στον Καραβά, τηλ.: 27360 33092. Κοσµήµατα και αναµνηστικά δώρα από τη Χρυσηίδα στον Ποταµό. Για άνθη & φυτά, στον γεωπόνο Α. Σάµιο στον Ποταµό, τηλ. 27360 33370.