Βάλια Κάλντα Στην κοιλάδα της μύησης

Βάλια Κάλντα Στην κοιλάδα της μύησης

Δάση απέραντα σαν να μην πατήθηκαν ποτέ από πόδι ανθρώπου, βουνά, χαράδρες και κορφές, μονοπάτια που ελίσσονται πότε στα αλπικά λιβάδια, πότε στον γκρεμό, βαθύσκιωτοι λόγγοι που ξυπνούν μέσα σου μνήμες αρχετυπικές… Δρακολίμνες, ξέφωτα, ρεματιές, ποτάμια ορμητικά – μια ασύλληπτη μεγαλοπρέπεια φερμένη από αλλού…

Μονοπάτια στον Λούσιο - Πορεία ασκητική

Μονοπάτια στον Λούσιο - Πορεία ασκητική

Στην άγια, θεϊκή αυτή γειτονιά ξαναβρέθηκα όχι τόσο για να επισκεφτώ τους τόπους λατρείας της, αλλά πιο πολύ για να απολαύσω την υπέροχη φθινοπωρινή φύση της. Η κοιλάδα του Λούσιου είναι το ησυχαστήριο που, περπατώντας τα μονοπάτια της, θα σε κάνει να καταλάβεις γιατί άνθισε εδώ ο ασκητισμός.

Νεμέα - Οινοτουρισμός και αρχαιότητες

Νεμέα - Οινοτουρισμός και αρχαιότητες

Η προπορευόμενη ανδρική φιγούρα σκιάζει την «κρυπτή έσοδο» στο θολωτό πέρασμα της ιστορίας. Ποιος θα μου πει με βεβαιότητα πού καταλήγει αυτό το χώμα και ποια ιερή δύναμη σκεπάζει το διάβα μου;

 Μακρόνησος Κι εσύ, «Ελένη…»

Μακρόνησος Κι εσύ, «Ελένη…»

«Δυόμισι μίλια από το νότιο άκρο της Αττικής – η Μακρόνησος είναι το νησί των εξορισμένων. Με ερείπια που δεν περιγράφει κανένας ταξιδιωτικός οδηγός. Επειδή δεν είναι από την ένδοξη αρχαιότητα, αλλά από μια άλλη, σκοτεινή εποχή. Μόνο μία φορά τον χρόνο έχει επισκέπτες. Η Μακρόνησος είναι έρημη, μόνο μερικά κατσίκια περιπλανιούνται στους λόφους. Το νησί αυτό άνοιξε ένα χάσμα στην ελληνική κοινωνία, βαθύ και ανυπέρβλητο, όπως ήταν για τους εξόριστους τα πέντε χιλιόμετρα νερού μεταξύ του νησιού και της ηπειρωτικής χώρας.

Ένα ταμπού, μέχρι σήμερα» γράφει το γερμανικό περιοδικό Der Spiegel.